«Νενικήκαμεν». Ο 28ος Κλασικός Μαραθώνιος Αθηνών πέρασε στην ιστορία και στις καρδιές των δρομέων του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων.

2.500 χρόνια από την ιστορική μάχη του Μαραθώνα , 22.500 δρομείς από την Ελλάδα και 88 χώρες από όλο τον κόσμο, 1.800 εθελοντές , χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους και στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο,  η αυθεντική κλασική διαδρομή ζωντανό όνειρο κάθε μαραθωνοδρόμου, μεγάλες μορφές του αθλητισμού και του πολιτισμού.   Όλοι ήταν εκεί,  όλα έγιναν όπως πρέπει και για πρώτη φορά έγινε μία διοργάνωση αντάξια του Κλασικού Μαραθωνίου. Ανάμεσα σε αυτούς και 46 μέλη του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων, που  έτρεξαν την ιστορική διαδρομή και άλλοι 17  τα 5 και 10χλμ.

Επιτέλους! Η Κλασική διαδρομή, ο αυθεντικός μαραθώνιος, αυτό το πολύ μεγάλο γεγονός αντιμετωπίστηκε για πρώτη φορά με τη δέουσα προσοχή και μπορούμε να πούμε ότι έχει ήδη καταγραφεί ως ένα μεγάλο ιστορικό, αθλητικό, πολιτιστικό γεγονός. Κανείς δεν ξέρει, αν θα συνεχίσει η επιτυχία αυτή και τις επόμενες χρονιές, όμως σίγουρα φέτος κερδίσαμε το στοίχημα και μπορούμε να ελπίζουμε πως στο μέλλον θα δούμε ακόμα μεγαλύτερα πράγματα στον Κλασικό Μαραθώνιο της Αθήνας.

Ακόμη και ο καιρός, που πέρυσι είχε τόσο πολύ ταλαιπωρήσει τους δρομείς, φέτος ήταν σύμμαχος τους. Ηλιόλουστος,  με θερμοκρασία ιδανική έφτιαξε την ψυχική διάθεση των δρομέων, των θεατών, αλλά και των διοργανωτών μιας και ήταν το μοναδικό πράγμα για το οποίο δε θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα. Στην αφετηρία πραγματική κοσμοπλημμύρα!  Ένα απίθανο μωσαϊκό από 12. 000 δρομείς , που έδινε μια εικόνα μαγική, σχεδόν παραδεισένια. Ο αττικός ήλιος  φωτίζει τις πολύχρωμες στολές τους και περπατώντας ανάμεσα στο πλήθος βλέπεις  δρομείς όλων των ηλικιών και ακούς γλώσσες από  όλα τα μέρη της Γης. Αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ρώσικα, σλάβικα, Γιαπωνέζικα, ότι γλώσσα μπορεί κανείς να φανταστεί. Και πάνω απ ‘όλα. Πρόσωπα γελαστά , χαρούμενα, αισιόδοξα. Λες και δεν είσαι στην Ελλάδα του 2010, αλλά στην Ελλάδα του 2004. Την Ελλάδα των Ολυμπιακών αγώνων όταν όλοι ήταν γελαστοί, χαρούμενοι, ανέμελοι και αισιόδοξοι. Ένα μεγάλο πανηγύρι έχει στηθεί και ναι, είμαστε έτοιμοι να το ζήσουμε! Ναι, τα 42.195μ της διαδρομής φαντάζουν πολλά, δύσκολα, αλλά με τόσο κόσμο μαζί και δίπλα μας να μας εμψυχώνει δεν τίθεται θέμα. Θα τερματίσουμε! Το βλέπω σε όλα τα πρόσωπα των μελών του Συλλόγου, ακόμη και στους πιο διστακτικούς, που λίγο πριν και καθώς κατηφορίζαμε με τα πούλμαν αντίθετα τη διαδρομή από το Σταυρό της Αγίας Παρασκευής μέχρι το Μαραθώνα έδειχναν μουδιασμένοι.

Και ήταν έτσι.  Καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής δεν ένιωθες ποτέ μόνος. Πολλές φορές στην προετοιμασία τους εμείς οι δρομείς βιώνουμε τη μοναξιά, αλλά όχι εδώ. Χιλιάδες δρομείς τρέχουν μαζί μας και χιλιάδες θεατές στο δρόμο μας εμψυχώνουν. «Μπράβο παιδιά, πάμε,  πάμε» και «Go, runners go. You can do it!». Καθώς περνάμε μέσα από την Παλλήνη η μπάντα του Δήμου δίνει το δικό της ρυθμό. Σε άλλους Δήμους έχουν τοποθετηθεί μεγάλα ηχεία και ο κόσμος χορεύει . Πολλοί κρατούν στα χεριά τους σημαίες, πολύχρωμα πλακάτ που δείχνουν την υποστήριξή τους σε αγαπημένα τους πρόσωπα ή φίλους, ροκάνες, παλαμάκια, κόρνες. Τι γιορτή! Αλλά όχι. Το μεγαλύτερο συναίσθημα δεν το έχουμε ζήσει ακόμη.

Στη Βασιλίσσης Σοφίας ήδη ο κόσμος έχει αρχίσει να πληθαίνει και να πυκνώνει πολύ. Οι ζητωκραυγές και οι παροτρύνσεις διώχνουν σιγά-σιγά την κούραση και την εξάντληση. Νιώθεις κάτι μέσα σου να φτερουγίζει. Να αναζωογονεί όλο σου το κορμί και τα πόδια. Έχεις κάνει ήδη πολλά χιλιόμετρα, αλλά κάπως μαγικά ο κόσμος, αυτός δρα λυτρωτικά. Η Ηρώδου Αττικού πλησιάζει. Οι φωνές έχουν αρχίσει να πληθαίνουν και να μεγαλώνουν σε ένταση. Δε βλέπεις. Μόνο φαντάζεσαι. Τι σε περιμένει άραγε; Τελευταία στροφή και μπαίνεις στην Ηρώδου Αττικού για να διανύσεις την τελευταία ευθεία και να τερματίσεις στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. Και ξαφνικά στρίβεις. Θεέ μου!  Τι κόσμος! Μπροστά σου αντικρίζεις το Καλλιμάρμαρο Στάδιο και χιλιάδες κόσμου να σε περιμένουν να τερματίσεις. Πλέον δε νιώθεις μέσα σου κάτι να φτερουγίζει. Έχεις ήδη βγάλει φτερά! Τα τελευταία αυτά μέτρα είναι τα πιο εύκολα. Δεν τρέχεις εσύ εξάλλου. Τα πόδια τρέχουν μόνα τους. Σαν κάποιος άλλος να τα καθοδήγει.  Εσύ χαζεύεις! Την εικόνα, τον κόσμο που σε αποθεώνει και σε χειροκροτεί! Και τερματίζεις. Στιγμιαία παρασυρμένος ακόμη από τις ιαχές αισθάνεσαι ατρόμητος και δυνατός. Σαν να μην έχεις τρέξει τα  42.195μ. Ε, ναι λοιπόν! Άξιζε ο κόπος! Τα χιλιόμετρα προπόνησης, η κούραση , ο προσωπικός χρόνος που αφιέρωσες. Μόνο και μόνο γι’ αυτή τη στιγμή…

Λίγο πολύ όλοι οι Δρομείς του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων ένιωσαν τα ίδια συναισθήματα, είτε έτρεξαν το μαραθώνιο, είτε τα 5 ή 10χλμ. Ήταν τέτοιος ο παλμός του κόσμου, η συγκίνηση και τα χαμογελαστά πρόσωπα που δε μπορούσες, παρά να γεμίσεις με όλη αυτή τη θετική ενέργεια που εξέπεμπε ο ιστορικός χώρος του Καλλιμάρμαρου Σταδίου με όλο αυτό τον κόσμο.

«Νενικήκαμεν», λοιπόν όπως αναφώνησε και ο Φειδιππίδης, ολοκληρώνοντας την ιστορική, αυθεντική κλασική μαραθώνια διαδρομή πριν 2.500 χρόνια. Μόνο που στο δικό μας αγώνα δεν υπάρχουν χαμένοι παρά μόνο κερδισμένοι. Όλοι αυτοί που συμμετείχαν σ’ αυτή τη μεγάλη γιορτή. Δρομείς, εθελοντές, θεατές, διοργανωτές. Κι όλοι πλέον γίναμε μέρος της ιστορίας, όπως ανέφερε και το πολύ πετυχημένο διαφημιστικό σλόγκαν του Κλασικού Μαραθωνίου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s