30 Κλασσικός Μαραθώνιος Αθηνών..ένας ξεχωριστός Μαραθώνιος

   Ο 30ος Κλασσικός Μαραθώνιος Αθηνών ανήκει πλέον στην Ιστορία.Οι συμμετοχές ξεπέρασαν  τους  7000 δρομείς ,αριθμός που αποτελεί τον 2ο σε συμμετοχές στην ιστορία του ,  καθώς πρέπει να θυμίσουμε ότι 1ος σε συμμετοχές ήταν ο επετειακός Κλασσικός Μαραθώνιος του 2010 όπου συμπληρώνονταν 2500 χρόνια από την Μάχη του Μαραθώνα.Το πιο εντυπωσιακό όμως που τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους είναι η εντυπωσιακή συμμετοχή  του  κόσμου που υπήρχε κατά μήκος όλης της διαδρομής.Ένας κόσμος που δεν σταμάτησε να ενθαρρύνει την προσπάθεια όλων των συμμετεχόντων ούτε μία στιγμή βοηθώντας τους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες του αγώνα και να φτάσουν στο Καλλιμάρμαρο .Οι έμπειροι δρομείς που έχουν τρέξει αρκετές φορές τον συγκεκριμένο αγώνα είπαν ότι οι θεατές ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά. Δεν πρέπει να λησμονήσουμε ότι σε αυτό βοήθησαν και οι πολύ καλές καιρικές συνθήκες.Πραγματικά ήταν ένας αγώνας ο οποίος θα μας μείνει αξέχαστος.

Με την βοήθεια κοινωνικών δικτύων βρήκαμε και συλλέξαμε μερικές από τις πιο όμορφες εμπειρίες και προσπάθειες δρομέων του συλλόγου μας ,αλλά και άλλων δρομέων που έζησαν αυτήν την μοναδική εμπειρία.Βρήκαμε συναισθήματα που μόνο μέσω του αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα του μαζικού Αθλητισμού μπορεί να συναντήσει κανείς στις ημέρες μας.Ευγενής άμιλλα,ταπεινότητα,μετριοφροσύνη,αλληλεγγύη είναι μερικές αξίες που εμφανίστηκαν στη χώρα μας στην Αρχαία Ελλάδα και σήμερα μετά από τόσο χρόνια μπορείς να ξανασυναντήσεις μόνο σε τέτοιου είδους δραστηριότητες.Διαβάστε μερικές από τις εμπειρίες των δρομέων μας για να συνειδητοποιήσετε το μεγαλείο του αθλητισμού και τι μπορεί να σου προσφέρει μια τέτοια εμπειρία σαν αυτή του Μοναδικού Κλασσικού Μαραθωνίου της Αθήνας.

Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια βρισκόμουν στην γραμμή εκκίνησης ενός Μαραθωνίου.Τα συναισθήματα έντονα όπως κάθε φορά  φέτος όμως ακόμα περισσότερο για δυο λόγους.Πρώτον γιατί έτρεχα σε έναν Ελληνικό αγώνα που επιτέλους θύμιζε μεγάλο αγώνα του εξωτερικού, άρτιος οργανωτικά και με πολλούς θεατές να μας εμψυχώνουν συνέχεια.Δεύτερος και σημαντικότερος λόγος όμως που ένοιωθα τόσο έντονα ήταν το ότι ο Σύλλογος μας είχε την πιο μεγάλη παρουσία από όλους τους αντίστοιχους συλλόγους εκτός Αθηνών με πάνω από 100 αθλητές και αυτό με γέμιζε χαρά ,περηφάνια αλλά και ένα άτυπο άγχος για το να τα πάνε όλοι καλά  Με το άκουσμα του πιστολιού ο αγώνας ξεκίνησε και παρ’ όλες τις δυσκολίες της φετινής διαδρομής (ζέστη) κατάφερα να τερματίσω σε πολύ καλό χρόνο λίγο πάνω όμως από αυτόν που ήθελα. Ό,τι χρόνο όμως και να κάνεις, όσο και να κουραστείς στη διαδρομή, ό,τι θέση και αν πάρεις, το συναίσθημα που σου προκαλεί ο τερματισμός ενός Μαραθωνίου είναι μοναδικό. Ελάχιστα πράγματα στη σύγχρονη ζωή μπορούν να σου προσφέρουν ένα τόσο έντονο αίσθημα, μια τόσο έντονη στιγμή. Και τελικά αυτό είναι που μετράει. Η συμμετοχή και ο τερματισμός.Συγχαρητήρια λοιπόν σε όλα τα μέλη μας που συμμετείχαν σε αυτή την γιορτή του αθλητισμού, σε οποιαδήποτε απόσταση και αν έτρεξαν.  Και του χρόνου να είμαστε όλοι καλά.
Νικόλας Οικονομίδης – Πρόεδρος του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων
   Το ταξίδι άρχισε αμέσως μόλις τελείωσε το προηγούμενο.Την επόμενη μέρα του 29ου κλασσικού μαραθωνίου Αθήνας και μην μπορώντας καλά καλά να περπατήσω ακόμη από τη μαραθώνια προσπάθεια είχα πάρει την απόφαση.. του χρόνου ξανά!
Έτσι άρχισε η προετοιμασία λίγους μήνες πριν τον 30ο μαραθώνιο.. Και βρεθήκαμε ξανά όλοι μαζί οι φίλοι δρομείς να κανονίζουμε προπονήσεις στον Αι Γιώργη και ομαδικά long run στα χωριά γύρω από τα Τρίκαλα.Η γιορτή είχε για όλους αρχίσει, και περιμέναμε πως και πώς να έρθει η σπουδαία αυτή μέρα.. Για άλλους ήρθε και το όλο εγχείρημα στέφτηκε με επιτυχία.. Για μένα ένας τραυματισμός της τελευταίας στιγμής με κράτησε μακριά από το στόχο , αλλά όχι και μακριά από τη γιορτή.Συμμετείχα στην αποστολή του συλλόγου και νωρίς το πρωί αποφάσισα να τρέξω, αν και τραυματίας, σιγά σιγά  στον πιο μικρό αγώνα των 5χλμ. Τερμάτισα και περίμενα τους φίλους συναθλητές του συλλόγου, αλλά και φίλους δρομείς από όλη την Ελλάδα που έχω γνωρίσει μέσα από τους αγώνες δρόμου να τερματίσουν στον ναό του μαραθωνίου το καλλιμάρμαρο στάδιο..

«Δεν έχει σημασία η αφετηρία ή ο προορισμός, αλλά μονάχα το ταξίδι».. και το ταξίδι ήταν υπέροχο!

Βαγγέλης Διβάνης – Γενικός Αρχηγός του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων

Σαράντα Οκτώ ώρες μετά τον τερματισμό του 30ου Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών, δεύτερου προσωπικού και αφού το δυνατό αίσθημα απογοήτευσης υποχώρησε, συνειδητοποίησα ότι αυτός ο αγώνας, επειδή αποδείχτηκε δυσκολότερος για μένα, αξίζει και περισσότερο.Ξεκίνησα με στόχο γύρω στις 3 ώρες και και 20 λεπτά, αυτό μου έδειχνε και η προετοιμασία μου, αλλά ήδη από το 20ο χιλιόμετρο (1 ώρα και 37 λεπτά) ήμουν υπερβολικά κουρασμένος για να συνεχίσω με αυτό το ρυθμό.ΗΜΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΣΤΟΧΟΥ – ΠΟΛΥ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΣ.

Κατεβάζοντας το ρυθμό και με την κούραση να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, ο στόχος πλέον επικεντρώθηκε στο να τερματίσω ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Η κούραση μετά το 35 χλμ ήταν τόσο μεγάλη που είναι θαύμα που δεν έπαθα κάποιο τραυματισμό ή και κάτι χειρότερο. Ίσως και να μην τερμάτιζα χωρίς τη βοήθεια του κόσμου. Η φωνή ενός ΑΓΝΩΣΤΟΥ θεατή, καθώς περπατούσα με σκυμμένο το κεφάλι, παίρνοντας μια ανάσα και πίνοντας νερό: «Γιώργο μπορείς, πάμε σιγά σιγά…», λειτούργησε σαν αόρατο χέρι που με έσπρωξε μέχρι το στάδιο.

Τελικός χρόνος: 3 ώρες και 42 λεπτά, 20 λεπτά περισσότερο από το στόχο και 10 λεπτά περισσότερο από πέρυσι…
Τελικό προσωπικό μου συμπέρασμα: Κάθε Μαραθώνιος Δρόμος είναι μια γιορτή και αυτά που του δίνουν την πραγματική του αξία είναι το θάρρος να σταθείς στην εκκίνηση και η ελευθερία να χαρείς στον τερματισμό ανεξάρτητα από την επίδοση…

Τζάλας Γεώργιος – Μέλος του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων

 

Χθες έγινε ο 30ς διεθνής μαραθώνιος μαραθώνιος Αθηνών και είχε την τιμή και τη χαρά να συμμετέχει και η αφεντιά μου .’Ήμουνα παρόν στην εκκίνηση αλλά και στον τερματισμό με σειρά κατάταξης 1104 σε σύνολο 6.369 αθλητών που τερμάτισαν και με χρόνο 3.44.38. Είναι όμορφη η στιγμή της εκκίνησης με όλο αυτό το από απανταχού της γης αλλά και ποικιλόμορφο πλήθος αθλητών παρόν αλλά και μια μεγάλη χαρά και ικανοποίηση η στιγμή του τερματισμού. Μεγάλη η προσπάθεια και η κούραση αλλά και μια μεγάλη ικανοποίηση και δικαίωση.Να είμαστε καλά να είμαστε στον τερματισμό και του χρόνου αλλά και αρκετές φορές ακόμη.

Οικονομου Δημήτριος  – Μέλος του Συλλόγου Δρομέων Τρικάλων

Για άλλη μια φορά ευχαριστώ όλους τους φίλους για τις συγκινητικές ευχές!Μετά από 6 χρόνια στην 1η κ’ 2η θέση ,η σημερινή 5η σαφώς και με στεναχωρεί,όμως δεδομένα στον αθλητισμό, και πόσο μάλλον στο μαραθώνιο,δεν υπάρχουν.Σήμερα μέχρι το 30ο χλμ έτρεξα ουσιαστικά, από εκεί και μετά πραγματικά δοκιμάστηκα (τοίχος-κράμπες κτλ) και τερμάτισα για όλους εσάς που με γεμίζετε δύναμη, για τους δικούς μου ανθρώπους, την οικογένειά μου, τον προπονητή μου και «αδερφό» μου και βέβαια όλα τα βατράχια(συναδέλφους).Πάμε λοιπόν για νέους στόχους με υγεία και όρεξη!Ότι καλύτερο για την συνέχεια και Συγχαρητήρια στους φίλους Μερούση Χριστόφορο ,Μιχάλη Παρμάκη ,Καραβίδα Γιώργο και βέβαια σε όλους για την προσπάθεια!

Θεοδωρακάκος Δημήτρης – Πανελλήνιος νικητής 29ου Κλασσικού Μαραθωνίου – Φίλος του Συλλόγου μας

Ο 30ος Μαραθώνιος, η Κλασική διαδρομή, το 1ο μου Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Μαραθωνίου με την ΑΕΚΑΡΑ!!! Ένας ακόμη αγώνας με πολλές εμπειρίες!!! Για αλλού κινήσαμε και αλλού βρεθήκαμε. Ξεκίνησα με άλλο στόχο και πέτυχα το καλύτερο και το βαρύτερο!! Το απόλαυσα και το χάρηκα. Αλήθεια ήταν τόσο ξεκούραστη διαδρομή, δεν έτρεξα ποτέ μου τόσο χαλαρά…. κι όλα αυτά για έναν δρομέα,

που έβλεπα στα μάτια του το χαμόγελο αντικρίζοντας το έμβλημα της ΑΕΚΑΡΑΣ, αλλά πιο βαθιά πονούσε και ήθελε να σταματήσει. Κάπου εκεί στα μισά της διαδρομής, o δρομέας κουράστηκε, πόνεσε και άρχισαν τα προβλήματα. Βλέποντάς τον, τον αναγνώρισα, ήταν αυτός που συναντηθήκαμε πάλι πέρσι, στον 29ο Μαραθώνιο της Αθήνας, εκεί κοντά στην Αμερικανική Πρεσβεία. Ο Kostas Goulas. Έπρεπε να βοηθήσω. Σταμάτησα και άρχισα να προσφέρω βοήθεια. Σκέφτηκα ότι το καλύτερο που μπορούσα να κάνω ήταν να τον πάω στον τερματισμό, αυτός ήταν ο στόχος του, αυτό ήθελε η ψυχή του και το κατάφερε. Σιγά σιγά, με την ΑΕΚ στην καρδιά και οι δυο, κινήσαμε για το στάδιο. Στη διαδρομή πολλοί φίλοι δρομείς μας χαιρετούσαν και ορισμένοι… απορούσαν… Φτάνοντας στο Καλλιμάρμαρο η χαρά και η ανακούφιση και των δύο ήταν απερίγραπτη. Το «Μεγάλο Ευχαριστώ» με τα μάτια που γυάλιζαν από ευγνωμοσύνη ήταν το πρώτο μετάλλιο του 1ου Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Μαραθωνίου, τόσο βαρύ που μετά από λίγο φορώντας το επίσης βαρύ μετάλλιο του αγώνα, ένοιωσα τη διαφορά!!! Αυτά έχει ένας αγώνας, κάθε φορά είναι ξεχωριστός… Σ΄ ευχαριστώ φίλε Γιάννη για την χαρά που μου πρόσφερες. Ευχαριστώ όλους τους δρομείς, όλους τους φίλους που με αναγνώριζαν και μου έδιναν τις ευχές τους για τον τερματισμό μου στο ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ, όλους όσους είχαν έναν καλό λόγο να πουν και όλον τον κόσμο που με τα καλά τους λόγια μας έδιναν δύναμη και κουράγιο να φτάσουμε στο τέρμα. Έτσι τελείωσε η φετινή διαδρομή, γεμάτη εμπειρίες, γεμάτη γνώσεις….

Γιώργος Ζαχαριάδης – Φίλος του Συλλόγου μας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.